Spring Walk Wenen – Esztertgom 2017

Sorry, this entry is only available in Dutch. For the sake of viewer convenience, the content is shown below in the alternative language. You may click the link to switch the active language.

Verslag van een Wandeling langs de Sultanstrail, door Max Smits

We hebben ons voorgenomen het hele traject van Wenen naar Istanbul in een aantal jaren lopend af te leggen. Wie zich aan wil sluiten is welkom. Dit jaar zijn we begonnen in Wenen, met als doel Esztergom in Hongarije. Een traject dat grotendeels door Slowakije voert.

Rauchenwarth
Het eerste verzamelpunt was het dorpje Rauchenwarth (even ten zuiden van het Vliegveld van Wenen) waar zich op maandag 8 Mei 3 van de 5 deelnemers meldden in Pension Nell.

De gastvrouw verontschuldigde zich voor de gebrekkige service die ze ons kon verlenen dooradat haar man ernstig ziek was en veel aandacht vergde. Maar er was een ‘Heurigen’ bij wijnkelder Schüller, daar konden we wel een hapje eten.

Een Heurigen ook wel Buschenschank genoemd, is een plek waar je je thuis voelt, als bij je ouders. Er wordt een goede maaltijd geserveerd, met producten uit de omgeving. Typische Oostenrijkse gerechten, zoals Sauerbraten, al dan niet met komijn (Kümmelbraten) een kaas plateau met heerlijke kazen uit de regio, of Brettljause, een bord vol koude gerechten waarbij gerookte en gedroogde ham de belangrijkste ingrediënten zijn.

Wat een uitvinding die ‘Heurigen’! We hebben er lekker gegeten bij Schüller, in een leuke ambiance. De reis was goed begonnen.

Naar Trautmansdorf an der Leitha
De volgende dag zijn we langs de grintafgraving annex afvalbehandeling en recycling bedrijf via Wienerberg naar Trautmansdorf an der Leitha gelopen, onder de poort door en langs het helaas dichtgespijkerde monumentale landhuis, tot we het riviertje de Leitha konden oppikken die we verder zijn gaan volgen tot aan Bruck an der Leitha. Daar waren inmiddels onze andere twee reisgezellen al ingekwartierd. Bruck a/d Leitha is een alleraardigst middeleeuws stadje met nog grotendeels intakte stadsmuren.

De volgende dag zijn we het stadje uitgelopen via het Schloß Prugg, dat helaas ook is dichtgespijkerd. Via een achter doorgang  konden we wel het daarachter gelegen Harrach park bereiken, een botanische tuin met prachtige oude bomen. Bij het verlaten van het park, stuitten we echter op een nare verrassing. De gemeente heeft namelijk uit geld gebrek besloten een groot deel van het park aan een particulier te verkopen, die het vervolgens hermetisch heeft afgesloten voor wandelaars.  Een groot deel van de route langs de Leitha is nu niet meer te gebruiken. We zullen een nieuwe route moeten uitstippelen.

Carnuntum
Wij zijn er uiteindelijk wel in geslaagd door, door een beekje te waden en over een hek te klimmen onze weg te vervolgen richting Carnuntum, in de Romeinse tijd een grote stad.

Hotel Aurel bleek veel beter geprijsd dan het oogde en we hebben ruim de tijd genomen om de resten uit de Romeinse tijd, waaronder twee amfitheaters een triomfboog (de Heidentor) en een gladiatoren school, te bekijken en het Romaanse ronde knekelhuis uit de 12e eeuw uitgebreid van buiten te fotograferen.

Basilika Maria Himmelfahrt
Van Carnuntum voert de tocht naar het spa oord Bad Deutsch Altenburg, waar we al vroeg Basilika maria himmelfahrtkoffie konden krijgen, maar niet te water zijn gegaan. Van de afgraving van de Pfaffenberg hebben we niet veel meegekregen omdat de weg ons langs de Basilika Maria Himmelfahrt (overigens ook met knekelhuis) voerde die majestueus is gelegen op de rand van een oude Romeinse steenafgraving. Maar dit zagen we pas toe we onze weg weer vervolgden op weg naar het ook ommuurde middeleeuwse Hainburg an der Donau, met een heuse Schlossberg.

Op weg naar Bratislava
Bij Hainburg zet de Donau een grote bocht in naar het zuiden, op weg naar Bratislava. De Hainburg an der Donauroute volgt deze bocht om de Braunsberg heen, door een mooi bos. Helaas werd ons de weg versperd door de hoge waterstand van de rivier, waardoor we weer hebben moeten pionieren om uiteindelijk op de Treppelweg uit te komen, die ons verder zonder enige problemen, langs de oever van Donau, naar Bratislava zou voeren.

Aan de overkant van de rivier zien we eerst nog een van de oudste burchten van Slowakije, de Burcht van Devin, voor het eerst vermeld in de 9e eeuw, in de 15e eeuw woonplaats van de heren van Gara en opgeblazen in de Napoleontische oorlog van 1809.

Even later echter komt al de markanter witte, vierkant burcht van Bratislava in zicht, en deze zal alleen maar groter worden naarmate we dichter bij komen.